Omgeving De Heurne


Maandag 5 oktober 2015

We trekken weer verder. Eerst langs de supermarkt zodat we weer een paar dagen vooruit kunnen.

De route leidt eerst door Duitsland. Daar zien we een bord met “Umleitung”. Die volgen we. We zijn benieuwd wat haar van Garmin er nu weer van maakt. Ze rekent en wil ons over een smal weggetje laten rijden. Dat doen we maar niet meer.

Via Emmerich rijden we naar de autobahn. Sommige auto’s scheuren je hier met een noodgang voorbij. Ook een Duitse camper rijdt ons met ongeveer 130 km/u voorbij. Je moet maar durven met al dat gewicht.

Na een klein stukje snelweg rijden we richting de Achterhoek. Net voor de grens zien we weer een bord met “Umleitung”. Bij Dinxperlo komen we Nederland weer binnen. Er staat nog een oude slagboom met Douane en Zoll er op. Dan volgt weer een bordje, nu met “Omleiding”. We hebben wel prijs vandaag.

De Heurne

Even later zijn we al op CP De Haar in De Heurne. Het ziet er verzorgd uit en we zijn nog de enige camper. We worden begroet door een man die er werkt. Hij vertelt over de producten die ze maken en legt uit waar we kunnen staan.

‘s-Middags gaan we weer fietsen. Op de CP staat een bordje hoe je naar de nabijgelegen knooppunten moet rijden. Bij een knooppunt bekijken we de kaart en schrijven de knooppunten op om te volgen. Zo fietsen we door een afwisselend landschap. In Varsseveld lopen we even een supermarkt binnen.

We genieten vandaag van het landschap. Ook vallen de vele verzorgde tuinen op. Men doet hier echt aan promotie.
Na 26,5 km zijn we weer terug op de CP.

Dinsdag 6 oktober 2015

Vannacht heeft het af en toe flink geregend. Verder hoor je hier nauwelijks iets. Heerlijk rustig dus.

Overdag miezert het een beetje.

Als ‘s-middags de zon even doorbreekt springen we gauw op de fiets. We gaan even heen en weer naar Dinxperlo terwijl we onderweg weer genieten van het landschap, de huizen en de tuinen.

Nostalgie

Het paard voor de ploegOp de terugweg zien we in De Heurne een man die met een trekpaard een stuk land aan het omploegen is. We maken een praatje en bewonderen het tafereel.

Beiden zijn moe en het zweet loopt van hun lijven. Het paard heeft er geen zin meer in, maar na enig aandringen van de boer trekt ze nog een keer de ploeg door de rulle grond.  Voor de foto. Dan gaan ze alle twee huiswaarts om te genieten van hun welverdiende rust.

Terug op de CP zetten we de fietsen achterop. Als we daar mee klaar zijn begint het even flink te regenen. We hebben geluk gehad.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *