Van kust naar binnenland


Zaterdag 21 mei 2016

We nemen afscheid van de Duitse camperaars Gunther en Ushi.
Zij gaan noordwaarts om daarna onder de Pyreneeën door naar de Franse Middellandse zee kust te gaan. We hebben gezellig met hen gebabbeld.

Sagres

Wij gaan naar Sagres, waar we eerst naar de Intermarché gaan. Ze hebben hier speciale overdekte parkeerplaatsen voor campers. Bij de pomp is ook een servicestation voor campers. Hoezo klanten lokken?

Daarna rijden we naar de grote parkeerplaats bij het fort. Er staan hier diverse campers. Als we er aankomen trekt een camperaar bij het gebouwtje juist een deksel open om het potje te legen.
We zien in de verte Cabo de Saõ Vicente, maar het zicht is heiig.

Fort

Na de lunch gaan we naar het fort. De entree bedraagt voor gepensioneerden 1,50 Euro. En deze dame vraagt niet naar een legitimatie.
Het fort is in restauratie. Daar is nu niets bijzonders te zien. Ook de beroemde kompasroos is niet meer dan een grote cirkel met wat lijnen erin en veel, heel veel onkruid.

Met behulp van Europese subsidie is een wandelpad aangelegd langs de rotskust. Dat is heel goed begaanbaar. Langs de route staan borden met uitleg over flora, fauna en vogels die hier voorkomen.
Op de rotsen staan diverse sportvissers die met een werphengel proberen een visje te vangen in de zee diep onder hen.

Er is ook een soort doolhof die leidt naar een rooster boven een diep gat. Als er in de diepte een golf kapot slaat wordt lucht naar boven geperst.
Ook is er een gat in een kloof waardoor je de zee kan zien.

We hebben heerlijk gewandeld en genoten van het uitzicht en de natuur. De temperatuur was zeer aangenaam met een verfrissend windje erbij.

Kaap Sint-Vincent

Bij Kaap Sint VincentHierna gaan we naar Kaap Sint-Vincent, de meest zuidwestelijke punt van het vasteland van Europa. Zie ik de vuurtoren ook eens van een andere kant. In mijn vaarperiode ben ik hier vaak langs gevaren.

Op de weg vóór de vuurtoren staan diverse kraampjes met souvenirs en etenswaren, waaronder de laatste bratwurst voor Amerika.

Voor de vuurtoren is een kleine binnenplaats, de rest is niet toegankelijk.

Zondag 22 mei 2016

De dag begint met miezel, later komt de zon.
Aan het eind van de middag lopen we over het smalle pad naar het strandje en gaan pootje baden in de Atlantico.

Maandag 23 mei 2016

Porto Como

We rijden omhoog naar Porto Como via de kustweg. Al gauw schieten we een zijweg in richting het strand. Hier staan op de parkeerplaatsen diverse campers. In de baai wordt gesurft.

Onderweg zien we veel witte wilde rozen. Er zijn veel naaldbomen.

De CP van Porto Como is al aardig vol. Camperaars spelen jeu-de-boules.
Bij het terrein staat een bord dat het te koop is. Is dat misschien de reden dat de serviceplaats is verzakt? Die heeft dringend onderhoud nodig.
We lopen door de hoofdstraat naar de kust. Er zijn wat souvenirwinkels en restaurants. Het is rustig. Je kunt duidelijk zien dat het seizoen nog moet beginnen.

Op de rotsachtige kust staan de golven te pletter. In de verte liggen op zee schepen te wachten tot ze de haven van Sites kunnen binnenvaren. Er is ook nog een strandje dat via een trap is te bereiken.

Dinsdag 24 mei 2016

Kurkeiken

Bij vertrek uit Porto Como volgen we eerst de kust. Direct ten noorden zien we de andere camperplaats. Ook zijn hier wandelroutes uitgezet. Jammer van de horizon vervuiling van de industrie van Sites.

We rijden naar Alcácer do Sal. In het plaatsje zien we een paar campers op parkeerplaatsen staan. De CP die we hadden uitgezocht is gesloten.

Dan door naar het iets oostelijker gelegen stuwmeer. Bij Pego do Altar vinden we de serviceplaats bij een restaurant. Je kunt er zelfs douchen. Bij controle komt er ook nog warm water uit, maar het geheel ziet er niet uit.
We lunchen en daarna rijden we nog iets door tot de stuwen. Daar staan 2 campers. Ook dit kan ons niet echt bekoren.

Veld met kurkeiken en wilde plantenWe toetsen op de Garmin een CP in Évora in. We worden wat later over een 40km-weg geleid die redelijk breed is, maar steeds slechter wordt. De weg gaat langs allemaal kurkeiken die in mooi gekleurde velden staan. Prachtig.

Op de volgende weg mogen we wel 60 km rijden maar deze weg is veel smaller. Het passeren van het weinige verkeer verloopt soepeltjes.
Ook hier weer veel kurkeiken in mooie velden.
Op beide wegen stoppen we regelmatig voor het maken van foto’s. Een verrassing!

In Évora bekijken we 2 CP’s, maar beide plaatsen kunnen ons niet bekoren. Daarom kiezen we voor de Orbitur camping en parkeren onder de bomen.

Woensdag 25 mei 2016

Évora

We stappen al vroeg op de fiets om naar het centrum te fietsen. Op het centrale plein zetten we de fietsen met een ketting vast aan een paal.
We bezoeken eerst de kathedraal en de bijbehorende kloostertuin. Vanuit deze tuin kun je via een smalle wenteltrap op het dak rondom de tuin komen.
De kathedraal zelf geeft een sombere indruk en ruikt muf. De schilderijen zijn dringend aan een grote restauratie toe.

Naast de kathedraal staan de overblijfselen van een Romeinse tempel uit de eerste eeuw.
We willen nog naar de universiteit. Na enig zoeken en vragen komen we er dan. Van buiten ziet het er niet uit. Om binnen te mogen kijken moet entree worden betaald, maar we slaan het over.
Wat later lopen we naar het plein en de kerk van Sint Franciscus. De kerk gaat pas open om 14.30 uur. Daarom lopen we eerst naar het naastgelegen park.


Na opening gaan we eerst naar het museum naast de kerk. Het is opgeknapt met geld van de EU. Er hangen veel schilderijen, meest van kerkelijke taferelen. Er is ook een particuliere verzameling kerststallen.

We praten er met een suppoost, een jonge studente die hier stage loopt tegen een schamele vergoeding.
Bij dit museum is ook een ruimte waarvan de muren, zuilen en plafonds zijn voorzien van schedels en beenderen, waarvan de herkomst niet geheel bekend is.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *