Van Peñíscola naar Bétera


Maandag 18 april en dinsdag 19 april 2016

De afgelopen nacht hebben we onrustig geslapen. Diverse malen zijn we wakker geworden van de langsdenderende treinen. Maar misschien dat dit ook te maken heeft met de beroving die we gisteren hebben gezien.

Ten zuiden van Taragona zien we steeds meer olijfbomen. Als we de Communidad Valenciana binnenrijden zien we al vlug de sinaasappel- en mandarijnboomgaarden. Je ruikt het gewoon, heerlijk! Ook petsen er ineens veel vliegen, bijen en hommels tegen de voorruit.

Om 12.30 uur komen we aan op camping Los Pinos in Peñíscola.

De Wifi wil hier eerst niet goed lukken. Steeds worden we eruit gegooid. Pas ‘s-avonds kunnen we wat langer van internet gebruik maken.

Dinsdag begint. Als je zo rondom omhoog kijkt, lijkt het of het kan gaan regenen Toch wagen we de gok en doen de was. Ikzelf poets wat aan de camper.

Met de was hebben we geluk. ‘s-Middags klaart het zelfs op en later die middag is alles droog.

Minder geluk hebben we met internet. Dat wil helemaal niet vandaag.

Woensdag 20 april 2015

Regio ValenciaVandaag willen we graag fietsen, maar het regent steeds wat. Je kan deze spetters eigenlijk geen regenbui noemen, maar je weet nooit of dat verandert.

Als je dan ook nog geen fatsoenlijke internetverbinding hebt is de keus gauw gemaakt: we gaan verder.

Kijk, dat is nou het leuke van camperen. Je zit nergens aan vast, je kunt zo weer verder. Onderweg naar Bétera

Tolvrij rijden we naar Valencia Camperpark in Bétera, iets noordwestelijk van Valencia. Steeds vallen er wat spetters. We zien de buien hangen in de verte.

De Wifi op deze CP werkt uitstekend, een verademing. Zo kunnen we ook de kranten weer binnen halen.

Het weer knapt hier lekker op, zodat we buiten gaan zitten. Mijn vrouw zit in de schaduw van een boom, ikzelf ga aan de andere kant in de schaduw van de camper zitten.

Ineens hoor ik een kreet: ik moet komen. Met grote kracht spuit er water uit een leiding die gebruikt wordt voor het bewateren van de bomen. Een slang is losgeschoten van de koppeling. Ik probeer de slang opnieuw aan te koppelen, maar wat ik ook probeer, hij blijft niet zitten. Mijn broek is tot de knieën nat.

Ook de man van de receptie lukt het niet met behulp van tie-raps. Later wordt de koppeling helemaal omwikkeld met tape.

Na het eten en de afwas werken we de website bij.

DelenShare on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *