Vlotjes naar huis


Donderdag 16 juni 2016

Tussen de buien door

Replica boot van de NoormannenTegen 8 uur begint het flink te regenen, daarna zijn er steeds buien. Als het ‘s-middags opklaart gaan we wandelen.

In de wijk bij de haven zien we partytenten en dranghekken. Zal wel iets met de voetbal te maken hebben.
In de haven zien we een landingsvaartuig dat gebruikt is bij de geallieerde landingen in juni 1944. Ook ligt er een replica van een houten boot zoals de Noormannen gebruikten bij hun strooptochten langs de Europese kusten.
Op de kade staan diverse jachten. Mensen zijn hier bezig met onderhoud ter voorbereiding op het vaarseizoen.

Hierna wandelen we langs het kanaal naar de sluis en langs de andere kant weer terug. Met de zon en een verkoelend windje is het heerlijk lopen.

Vrijdag 17 juni 2016

Als we wegrijden zien we dat men bij de partytenten volop bezig is met voorbereidingen voor een feest. Het lijkt ons dat de weg dan afgesloten wordt zodat je moeilijk naar of van de CP kunt rijden.

Over de Pont de Tancarville

De bestemming voor vandaag is de CP van Saint-Romain-de-Colbosc. Hiervoor moeten we de Seine oversteken. We kiezen voor de tolbrug Pont de Tancarville.
Via de N-13 rijden we naar Caen. Na Caen rijden we over de D-675 verder. De Pont de Tancarville staat al vroeg aangegeven, dus kun je hem niet missen.

Ten zuiden van de brug zijn ze met nieuwe aansluitingen bezig en zijn er omleidingen. De Garmin raakt hier helemaal de kluts kwijt en wij schieten een verkeerde baan op. Via een ommetje komen we alsnog goed uit. De tol kost hier 3,20 Euro. Dit is de enige tol die we tot nu toe in Frankrijk hebben betaald, zowel op de heen- als de terugreis.

Parc Eco de Normandie

De CP ligt ten zuiden van Saint-Romain-de-Colbosc en heet Aire de Camping Cars Caux Estuaire. Op CamperContact wordt hij overigens Aire de Camping-Car du Havre Point genoemd.
CP Aire de Camping Cars Caux EstuaireDe CP ligt op het Parc Eco de Normandie en bij het château de Gromesnil. Bij het aanrijden zagen we al dat de gebouwen op dit bedrijventerrein een speciale bouwstijl hebben met veel houten gevels. Het kasteel is niet te zien.

De CP ziet er netjes en verzorgd uit. Er zijn 13 plaatsen van verschillende lengtes. De CP is gratis, heeft een serviceplaats, je mag er maximaal 72 uur staan en dan krijg je er ook nog stroom bij. Wat wil je nog meer?
De CP ligt naast een rotonde. Je hoort het verkeer, maar ‘s-avonds en ‘s-nachts hadden we er geen last van.

We lopen ‘s-avonds richting dorp. Eerst is er een wandelpad, later moeten we over de weg gaan lopen. Daarom gaan we maar terug.
Tegenover de CP ligt een omheind terrein waarop een software bedrijf is gevestigd. Daarachter zien we het kasteel met een grote, vrij toegankelijke, tuin waarin diverse kunstvoorwerpen zijn geplaatst. Er is ook een ecologische groentetuin. Bij het kasteel worden regelmatig tentoonstellingen en muziekfestivals gehouden.

Zaterdag 18 juni 2016

Vandaag rijden we eerst naar Neufchâtel-en-Bray. Onderweg rijden we door bekend landschap en zien we bekende namen op de verkeersborden.
In Neufchâtel doen we boodschappen en tanken we. Daarna rijden we door naar de CP van Saint-Saire, iets zuidoostelijk van Neufchâtel.

Bij Saint SaireDe CP ligt bij het oude stationnetje van Nestle St-Saire en ligt aan de Avenue Verte, een fietspad aangelegd op het oude spoortraject.
De ondergrond is gras. Als ik de voorwielen achteruit op de blokken wil zetten begint één van de wielen te slippen. Om te voorkomen dat ik de camper ingraaf laat ik de blokken maar zitten.

Een Britse camperaar probeert ook op blokken te gaan staan. Zijn Franse buren helpen hem nog met matjes, maar het lukt niet. Er staan aardige sporen in het gras. Wat later vertrekt hij.

Voormalig schoolgebouw in Saint SaireHadden we vanmorgen onder het rijden steeds buien, nu is het weliswaar droog, maar er zijn voortdurend donkere wolken. We willen gaan fietsen, maar vertrouwen het niet. We gaan wandelen.

Eerst lopen we naar Saint-Saire. Daar is weinig te beleven. Over het fietspad lopen we richting Neufchâtel. We hebben steeds een mooi uitzicht over het dal en de achterliggende heuvels. En we hebben het droog gehouden.

Zondag 19 juni 2016

Weer thuis

Via Abbeville en Arras rijden we vlotjes naar de A-1. We stoppen onder Lille op een grote parking. Er staan heel veel vrachtwagens geparkeerd die wachten tot ze weer de weg op mogen. Ook zien we er voetbalfans.

De Frans-Belgische grens en later ook de Belgisch-Nederlandse grens passeren we vlotjes, geen controles gezien. Ook Antwerpen passeren we deze keer zonder files. Een verademing, vergeleken met andere keren.

Groen, groener, groenst

Dan draaien we onze woonwijk in. Ook hier hebben de regen en de zon hun werk gedaan.
Wat is het toch overal groen: de struiken en planten (en het onkruid) zijn enorm gegroeid.
Onze tuin is een weelderige, groene oase.

We kunnen er weer tegen aan. Genoeg te doen voorlopig. Maar eerst even acclimatiseren.
Blij om weer thuis te zijn maar alweer vooruit kijkend naar de volgende reis. Plannen genoeg!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *