Voor het eerst met de camper op vakantie


Het is zover.
We gaan voor het eerst met de camper op vakantie. Ons doel wordt de Moezel in Duitsland.
Duitsland omdat het volgens onze informatie erg campervriendelijk is en de Moezel omdat we daar nog nooit geweest zijn.
We kunnen ongeveer 12 dagen weg.

Malmedy

Vrijdag 10 oktober 2014

Om 11.00 uur vertrekken we.
De kilometerstand staat op 79003.

Via Antwerpen rijden we richting Luik. Onderweg op een grote parkeerplaats lunchen we.
In de camper natuurlijk. Eenmaal in de Ardennen loopt de snelheid regelmatig terug en moet ik een paar keer terugschakelen. We lijken wel een vrachtwagen. Dat is een nieuwe ervaring.

We rijden naar Malmedy, vlak naast de A27/E47. Er zijn hier de nodige wegwerkzaamheden. Ik had van tevoren de kaart bestudeerd en op het gevoel heb ik op de 2e rotonde de goede afslag genomen. We kwamen uit bij het oude station, maar hadden het bordje met de camperplaats (CP) erop gemist. Maar ach, die extra 200 meter kan er nog wel bij.

MalmedyDirect bij het toegangshek staat de kaartjesautomaat. Je kunt alleen met gepast geld betalen: 5 Euro per 24 uur. Spaar dus van tevoren muntstukken van 0,50 cent, 1- en 2 Euro. Je zult er vaker mee moeten betalen.
Het terrein is grotendeels voorzien van kasseien. Er staan 5 andere campers. Er komt direct een man naar ons toe, een Belg. Hij zegt dat de stroom het niet doet en dat hij de gemeente heeft gebeld. Wat later meldt hij ons dat de stroom het weer doet. Die kost 0,50 cent/kWh.

We zijn naar het centrum gewandeld en hebben daar thee/koffie gedronken op een terrasje. Heerlijk, wat boffen we met het weer. We wandelen nog wat rond en nemen foto’s. We steken via een zebrapad over en halverwege schiet een politieagent op een mountainbike achter een vrachtwagen voorbij en rijdt zowat de vouwen uit mijn broek, al zitten die er niet in. Wegpiraat!

‘s-Avonds vermaken we ons met eten koken (nou ja!), afwassen en lezen. Er staan inmiddels 10 campers en als we in bed liggen hoor ik er nog een aankomen. Plaats genoeg.
Kilometerstand 79227

Longuich

Zaterdag 11 oktober 2014

Ik val in herhaling, maar weer slapen we uitstekend. Na het opstaan en ontbijt gaan we wandelen. Langs de CP is een fietspad aangelegd op de oude spoorbaan. Het is nog nevelig langs de hellingen van de bergen. We genieten ervan. De stroom is inmiddels op. Dus voor de thee/koffie koken we water. Ouderwets opschenken kan ook al is de koffie hiervoor iets te fijn gemalen. Hierna breken we op, lozen wat we kwijt willen en vertrekken om 11.30 uur richting de Moezel.

Via de E42 en de E44 komen we bij de Moezel en verlaten daar de snelweg.
In Longuich zetten we de camper even stil om op de tablet te kijken waar we precies zijn moeten. We volgen de aanwijzingen van het navigatieprogramma. Die stuurt ons een erg smal straatje in. Ik had dan via een fietspad of een boerenweggetje naar de CP moeten rijden. Doen we maar niet. Gelukkig kan ik via de oprit van een huis draaien. Terugrijdend zien we direct het bordje en zo rijden we om 13.15 uur de CP bij een wijnboer op.

LonguichDit is weer zo’n goede les. In de verhalen van andere camperaars lees ik regelmatig dat hun navigatieapparaat de verkeerde aanwijzingen geeft of het laat afweten. Je kunt beter goed opletten of je bordjes ziet waar je wat aan hebt. Maar ja, als leerling camperaars kom je in het begin ogen te kort.

‘s-Middags zitten we heerlijk buiten in een lekker zonnetje. Er zijn veel vliegjes, het lijken wel fruitvliegjes. Daarna gaan we fietsen. In Longuich lopen we even binnen in een supermarkt en bij de bakker kopen we brood. We fietsen verder langs de Moezel onder de snelweg door, maar verderop worden we over een weg geleid die niet langs de Moezel gaat. Terug dus en de rivier over. De brug is verboden voor fietsers, wandelen met de fiets in de hand mag wel.
Aan de overzijde moeten we al vlug een fietspad op dat aan de linkerkant van de weg loopt. De afscheiding met de weg is een witte streep. Dat fietst niet lekker! Aan de overkant zien we onze CP. Gelukkig kunnen we verderop weer over een ander weggetje fietsen.
Overal is men bezig met de druivenoogst. Het ruikt ook apart. Later meer hierover.


Pas in het volgende dorpje, Mehring, komen we weer langs de Moezel. Er zijn 2 CP’s naast elkaar. Ze staan nog niet vol. Via de brug gaan we langs de andere oever over het Moezel fietspad weer terug. We zijn nog maar net terug of het begint te regenen.

‘s-Avonds betalen we in het restaurant 16 Euro voor 2 nachten, inclusief stroom en grijs- en zwart water lozen. Het spoelwater voor de wc-cassette kost 0,10 cent, water voor de koffie/thee is gratis. Ik zag anderen via dit aparte kraantje hun jerrycans vullen en dat heb ik ook maar gedaan. De grote tank vullen kost wel geld.

Longuich

Zondag 12 oktober 2014

Ik hoef het zeker niet meer te vertellen, ga ik hierna ook niet meer doen. We hebben weer voortreffelijk geslapen.
Om 9.00 uur staan we op. Na het ontbijt maak ik wat foto’s. De lens op de spiegelreflexcamera heeft wat kuren. Hij doet het niet in het groothoekbereik tot 25 mm. Gelukkig hebben we ook nog ons kleine cameraatje dat nu al weer ruim 9 jaar leuke foto’s maakt.

De laaghangende wolken bedekken de toppen van de bergen. Er vaart ook een luxueus passagiersschip uit Rotterdam langs. Er zit nauwelijks iemand op het bovendek. Misschien wat frisjes.

‘s-Middags komt de zon door en gaan we weer lekker buiten zitten. Wat later wandelen we naar het dorpje. We lopen over het boerenweggetje waarover het navigatieprogramma ons wilde sturen. Had misschien wel gekund, maar er staat een wit bord met een rode rand. Volgens de lang geleden geleerde verkeersregels mag je er dan niet inrijden, is misschien veranderd inmiddels. Of misschien heeft het navigatieprogramma wat nascholing nodig.
We verbazen ons over de vele sigarettenautomaten in dit kleine dorp.

We zijn bijna terug op de CP als het flink en lang gaat regenen. Het koelt aardig af. Ook ‘s-avonds en ‘s-nachts zijn er buien.

Minheim

Maandag 13 oktober 2014

Om 8.45 uur staan we uitgerust op. Het is een stuk zachter en het zonnetje komt al door.
We gaan weer verder. Als ik achteruit wil rijden slippen de wielen door, maar ik kom er toch redelijk makkelijk af. We willen eerst grijs- en zwart water lozen. Het is file rijden op de lozingsplaats. Iedereen wacht geduldig op zijn beurt en ondertussen wordt er zo links en rechts wat met elkaar gepraat.

Gisteravond heb ik het navigatieprogramma de route laten bepalen naar de volgende CP. We zouden via het achterland en een snelweg moeten rijden. Doen we niet want we willen de Moezel volgen.

MinheimZo komen we aan in Minheim. Een mooie en ruime CP . De plaatsen zijn afgebakend en half gravel half gras. Stroom neem je hier af van een zuil en kost 1 Euro/2 kWh. Onze kabel moet hiervoor over de rijstrook worden geleid. Er is in de weg een smalle goot gemaakt waar je die in kan leggen. Jammer dat anderen bij het weghalen van hun kabel de andere kabels niet even terug in die goot leggen zodat die niet beschadigd worden door er overheen rijdende campers.

We dachten hier ook Wifi te hebben, er staat een dijk van een signaal van een open netwerk. Alleen moet het dan 2,50 Euro per uur kosten. Dan ben ik ineens weer een echte Hollander: veel te duur.

Schitterend weer en we fietsen naar Piesport, ja met R. Die zonder R hebben we niet. Over de brug fietsen gaat niet, daar is hij veel te hoog voor. Eentje van de buiten categorie. Lopen maar weer.
In Piesport kopen we bij een bakker brood en 2 stukjes Sachertorte voor ‘s-avonds bij de thee.
Als we terug zijn komt er even later een man om af te rekenen. We willen hier 2 nachten blijven en dat is dan 13 Euro. Op de achterkant van de “Quittung” staat de code om het hek voor de afvalcontainers te openen.

‘s-Avonds wandelen we een stukje langs de Moezel richting de nabijgelegen sluizen. Prachtig is het met die laagstaande zon. Weer ruiken we dat speciale luchtje. Bij een wijngaard zien we waar dit luchtje vandaan komt. Er liggen hopen druivenafval, restanten van het persen. We zien verderop dat er afval onder de wijnranken is verspreid als compost. Ook zien we weer veel van die fruitvliegjes. Die lijken wel dronken, ze vliegen wild heen en weer.

Minheim

Dinsdag 14 oktober 2014

Na het opstaan geeft de wc-cassette aan dat hij geleegd moet worden. Fijn, dat lampje werkt dus ook. We rijden naar de saniplek, lozen alles en tanken water (1 Euro per 3,5 minuut). Hierna douchen we. Ook dat gaat best goed gezien dit lange lijf.
De kassier van gisteren is nu gras aan het maaien. Dat groeit tenslotte gewoon door met dit zachte weer. Deze CP ziet er trouwens goed verzorgd uit.

Tankstelle in Kesten‘s-Middags fietsen we via Kesten naar Lieser. Dit gaat weer voor een groot deel over zo’n eng fietspad. In Kesten zien we een bordje met twee fietsen en “Tankstelle” erop. Achter de heg zien we een paar partytafels waaraan mensen wijn zitten te drinken. Alles draait in deze streek natuurlijk om de verkoop van wijn. Wij slaan over, we moeten die witte streep naast dat enge fietspad aan de goede kant zien te houden.
Hier zien we ook waterkeringen die bij hoog water het dorp droog moeten houden.

In Lieser drinken we thee en kopen we brood bij een bakker. Hierna fietsen we op het gemakje weer terug.

Enkirch

Woensdag 15 oktober 2014

Na het lozen van onze tanks trekken we om 11.00 uur verder. Weer geeft het navigatieapparaat aan dat we eerst omhoog moeten en dan via een snelweg. Wij volgen gewoon de oever van de Moezel. Via Traben Trarbach komen we om 12.30 uur op de CP in Enkirch.

Hier zien we een groot langgerekt grasveld met stroomkasten en verharde wegen er tussendoor. Ook is er aan de kant van het dorp een verharde parkeerplaats. Bij het begin van het grasveld was een A4’tje opgehangen. Wat erop stond deed bij ons geen belletje rinkelen. Vlakbij zo’n stroomkast leek me wel wat. Ik stuur het gras op en stop in de buurt van zo’n kast. Na even rondkijken besluiten we om toch maar ergens anders te gaan staan. Ik kom alleen niet meer weg: de voorwielen slippen door. Oef, wat nu. Eerst maar eens eten en een list bedenken.

Camperplaats EnkirchNa het eten schop ik de wielblokken onder de voorwielen. Na een paar keer heen en weer wiebelen schiet ik er overheen en rijdt ik met slippende wielen het grasveld af. Dat is weer goed afgelopen. We zoeken nu maar een plekje verderop bij een paar andere campers. We gaan met 4 wielen op het asfalt staan. Anderen staan ook zo. De langsrijdende campers moeten met één kant door het gras. Dat heeft er zo wel onder te lijden.

We wandelen naar de ingang om te kijken waar we kunnen betalen. We bekijken dat A4’tje. “Rasen gesperrt” staat erop. Het zegt ons niets. Ons Duits is niet wat het zou moeten zijn en het is al weer 50 jaar geleden dat het erin gestampt is.

Een vrouw die komt aanfietsen blijkt de beheerster te zijn. We rekenen 7 Euro af voor één nacht en 2 Euro voor de stroom. We willen per dag bekijken hoelang we nog blijven.
Ze zegt nog iets over Rasen gesperrt en dat we wifi kunnen regelen bij de VVV.
We wandelen even later naar het dorpje, maar de VVV is woensdagmiddag gesloten zoals meer winkels. Terug bij de camper gaan we nog lekker even buiten zitten. Heerlijk!

Aan het begin van de avond fiets de vrouw het terrein over om nog geld te innen en doet ze de stroomkasten op slot. Zo kan er niemand stroom gebruiken zonder ervoor te betalen.

Enkirch

Donderdag 16 oktober 2014

Na het ontbijt maak ik nog wat foto’s. Het is fris maar lekker. De bewolking hangt laag tussen de bergen, maar het zonnetje schijnt er door.
Hierna gebruik ik het steekwagentje om met de wc-cassette naar de stortplaats te lopen.

EnkirchWe lopen naar Enkirch en doen wat boodschappen in een tot supermarkt omgebouwde woning. Ook kopen we bij een soort bouwmarkt een slang met koppelingen voor het vullen van de watertank.

Bij de VVV zijn we nog net op tijd om Wifi te regelen. Dit kost 1 Euro/uur of 3 Euro voor 3 dagen. Die keus is niet moeilijk: we rekenen 6 Euro af zodat we allebei een paar dagen kunnen internetten.
We hebben geen signaal op de plaats waar wij staan, wel dichterbij de VVV.

Later zoeken we via internet het woord “Rasen” op: grasveld. Oh, weer wat Duits opgehaald. Niet op het grasveld rijden! Zal ik niet meer doen.

Mijn mail werkt niet zo lekker. Ontvangen gaat wel, verzenden niet. De volgende keer laat ik alles via Gmail lopen.

Het begint wat te spetteren. Toch lopen we weer naar het dorp en vinden een eenvoudig restaurant. Het eten is simpel, maar smaakvol en goedkoop. Voor ons doen zit er weinig groente bij.

Enkirch

Vrijdag 17 oktober 2014

‘s-Nachts heeft het flink geregend. M’n vrouw kreeg al visioenen van drijvende campers! Zo’n vaart zal het niet lopen. We staan hier ongeveer 4 meter boven het niveau van de Moezel. Wel is te zien dat de stroomsnelheid van het water groter is geworden. Kan ook niet anders na alle regen van de afgelopen dagen.

We lopen naar het pleintje bij de VVV waar we ergens kunnen zitten en internetten.
‘s-Middags fietsen we naar Tarben Trarbach. Het fietspad is gescheiden van de rijbaan door een strook grond. Dat fietst een stuk prettiger. Er zit een klimmetje van de 2e categorie in.
We doen hier boodschappen bij de Lidl en drinken thee. Hierna fietsen we op het gemakje weer terug.

‘s-Avonds gaan we nog maar een keer simpel eten: salade met frites. Dat was lang geleden.

Ediger

Zaterdag 18 oktober 2014

We breken weer op. We legen alles en gebruiken de nieuwe slang om water in te nemen.
Op de grote parkeerplaats kijken we nog even naar de mail en dan rijden we verder.

Ellen Portersdorf is ons doel. Helaas staat het hier mudje vol. Ook de volgende CP was vol. Bij de buren waren nog een paar plekjes vrij, maar toen ik op één ervan wilde indraaien voelde ik de wielen al weer slippen. Niet doen.

Relaxen op de camperplaats in EdigerWe zijn teruggereden naar Ediger waar we nog net ergens tussen konden staan. Geen voorzieningen maar dat kan best voor een dagje.
M’n vrouw wilde hier eerst douchen, maar het water werd niet warm. Ja logisch als de gastoevoer is afgesloten. Dus gauw opengedraaid, maar het water wilde maar niet warm worden. Er bleef ook een rood lampje branden bij de standenschakelaar van de boiler/verwarming.

Daar mijn vrouw d’r haar al aan het wassen was is ze maar door gegaan met koud water. Dapper hoor!
Misschien is de gastank wel leeg. Maar na het wisselen van de gasfles bleef het water koud.
Toen ik aan de schakelaar draaide naar de uit-stand en deze weer terugzette op warm water was het rode lampje uit. Een soort resetten van de foutmelding. Het water warmde hierna weer op en ik heb heerlijk gedoucht.

Ik vul het water in de camper aan door steeds de 5 liter jerrycan te vullen en deze in de tank leeg te gieten. Ik gebruik daarvoor een 0,5 liter waterflesje waar ik een stuk van de zijwand heb uitgesneden. Werkt redelijk goed.

‘s-Avonds komt een man het stageld innen. Hij begroet me met een aantal Nederlandse woorden. Ik vraag hem of hij dat op vakantie in Nederland heeft geleerd. Nee, van de vele Nederlandse camperaars die hij ontmoet.

Ediger is een oud en erg leuk plaatsje met romantische straatjes en huizen. Het doet middeleeuws aan. Het was al donker toen we er gingen wandelen. Hier moeten we nog eens terug komen en dan bij daglicht rondwandelen.
We komen ook langs een huis waarop is gemarkeerd hoe hoog het water heeft gestaan de keren dat de Moezel buiten haar oevers is getreden. Dat is schrikken! Sommige keren is dat erg hoog geweest. De camper zou volledig onder water staan.

Ernst

Zondag 19 oktober 2014

Het is een prachtige dag. Eerst nevel, later kwam de zon en werd het zo’n 22 graden.
We vertrekken weer. We legen water en wc-cassette bij een pompstation verderop tegen een kleine vergoeding.
CochemHierna rijden we naar Ernst, waar gisteren geen plek meer was. Nu hebben we wel geluk. De laatste vrije plaats voor 8 Euro inclusief stroom. Het is nog geen 12.00 uur. We staan naast een Nederlands stel die vertelden dat ze nu 1 jaar camperen en vorig jaar al naar Portugal waren geweest. Na ons zien we nog diverse campers die een plekje zoeken.

Het grote aantal campers die we in deze streek zien is opvallend, althans voor ons. Als je ze tegen komt groeten de meeste chauffeurs. Natuurlijk groeten we ook. Toch apart.
We zitten hier niet ver van Cochem. Dat kan een reden zijn om vroegtijdig een plaatsje te zoeken.

‘s-Middags fietsen we eerst binnendoor en later langs de Moezel naar Cochem. Ligt het aan de zondag in combinatie met het mooie weer? In ieder geval is het er erg druk. Vooral het grote aantal motoren valt op. Er heerst een gemoedelijke sfeer. Wel vinden we dat we niet te lang moeten blijven vanwege die drukte.

We drinken thee/koffie en nemen er een heerlijke apfelstrudel bij met echte vanillesaus en slagroom. Niet goed voor de gezondheid, wel erg lekker.
Via de andere kant van de brug fietsen we over een fietspad langs de Moezel terug. Heerlijk.

‘s-Avonds hebben we gegeten in een naastgelegen restaurant. Het smaakte voortreffelijk. Ook was er wifi. Mail binnen halen en whatsappen werkte prima. Surfen kan alleen via een facebook-account. Die heb ik niet. Maar ja, je komt tenslotte ook om te eten.

Pronsfeld

Maandag 20 oktober 2014

Voor vertrek was het dringen bij de sanizuil. De camper van het Nederlandse stel rolt op een of andere manier tegen de camper die al op de lozingsplaats stond. Gelukkig geen schade wel een boze eigenaar. De Nederlanders vullen hier hun water bij met een 20 meter lange slang die in veel bochten is geknakt. Dan gaat er maar weinig water door. Zo’n slang heb ik thuis ook en is eigenlijk een voortdurende bron van ergernis.

Camperplaats in PronsfeldWe rijden vandaag naar Pronsfeld gelegen op het Ardennen Plateau. Het is al direct veel stijgen en bochtenwerk en we doen het rustig aan. De CP ligt op een terrein bij een oud station. Er staan nog diverse attributen uit de oude spoortijd.
De CP is een min of meer verharde plaats. Op het achterste gedeelte staan aan weerzijden 2 stroomzuilen met een beperkt aantal aansluitingen.

Over de oude spoorbaan is een fietspad aangelegd met een gering stijgingspercentage. Die oude treinen konden er zeker niet goed tegenop. Voor ons komt dat dus goed uit.
Het is heerlijk fietsen en we gaan helemaal door naar Lünebach. Hier roetsen we naar beneden.
Terug omhoog moeten we lopen. Onderweg tanken we nog wat geld bij.
Deze plaats heeft ook een CP met sanizuil. Blij dat we hier niet staan. Ziet er niet zo gezellig uit.

Hierna fietsen we weer terug. Onderweg komen we veel wandelaars en fietsers tegen. Vaak zijn dat dezelfde mensen die we op de heenweg tegen kwamen.

In Pronsfeld willen we nog even een kop soep eten en we gaan daarvoor naar een eetgelegenheid die we met het aanrijden hadden gezien. De zaak ziet er wat oubollig uit en het stinkt er naar rook. Dit ondanks de sticker dat er niet gerookt mag worden.

De eigenaar probeert ons een volledige maaltijd aan te praten. Dan doen we niet en er kan nog steeds geen lachje af bij die man.
Ondanks de aankondiging van zelfgemaakt volgens oud recept was de soep niet lekker en veel te zout, in een kleine kom en prijzig. Blij dus dat we geen volledige maaltijd hebben genomen.

Zicht op een dalTerug op de CP zie ik dat er tegenover ons een Belgische camper staat. Ik spreek de man aan. Ik zie dat hij een roepnaam achter zijn voorruit heeft geplaatst. We maken een kort praatje. Hierna plaats ik onze fietsen weer achterop.

Even later komen er een man en een vrouw het terrein oplopen. Laten we die wandelaars nou al 2 keer zijn tegengekomen. En zo raken we weer aan de praat. We hebben het onder andere over de wegenbelasting in de verschillende landen.
De Duitser betaalde 250 Euro per jaar, maar mag van december tot maart de camper niet rijden.
De Belg mag 30 dagen belastingvrij in het land rijden, daarna moet pas betaald worden. Nou, als je het goed uitkient kun je per jaar dus 15 buitenlandse reizen maken.
Dan steekt onze wegenbelasting er met kop en schouders boven uit.
En gezien de stijgende populariteit van campers – mobile homes – wohnmobiles, zullen diverse regeringen wel een nieuwe bron van inkomsten zien.
Het koelde ‘s-avonds flink af zodat we lekker de verwarming hebben aangezet.

Thuisreis

Dinsdag 21 oktober 2014

We gaan weer huiswaarts. Ze geven slecht weer af. Dat merken we onderweg. Het gaat steeds harder waaien en ook begint het te regenen. Voor Antwerpen komen we even in een file terecht. Gezien het weer doen we het rustig aan, vrachtwagensnelheid of minder.
Toen we rond 15.00 uur eenmaal thuis waren ging het nog harder waaien. Dat misten we dus mooi.
Kilometerstand 79892, deze reis 889 km gereden.

Het waren 12 schitterende dagen waarvan we hebben genoten en veel hebben geleerd.
Hier gaan we echt mee verder.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *